TOESPRAAK ANTOINET JAARVERGADERING KBO 2025
Beste mensen,
Van harte welkom vanmiddag in Het Witte Huis voor onze jaarvergadering.
Op deze bijeenkomst blikken we terug op het afgelopen jaar, leggen we financiële verantwoording af en kijken we naar het programma van 2025.
Via de nieuwsbrief heeft u al kunnen lezen dat we ook dit jaar een aantal nieuwe leden hebben gekregen. Die heten wij dan ook speciaal welkom vandaag. We hopen dat de KBO aan de verwachtingen zal voldoen. U kunt bij ons informatie, ontspanning, ontmoeting en verbinding vinden. En u kunt nieuwe contacten maken met andere senioren .
Aan steken van de Kaars
Laten we ook even stil worden en denken aan de leden die dit jaar zijn overleden, aan de families die hen moeten missen. Mogen de herinneringen kracht geven om het verlies een plek te geven
Antoinet leest een gedicht uit de Graankorrel jan 1992 en een korte overweging.
Je stijl van leven is een ontdekkingsreis, naar jezelf.
Ik stel vandaag mijzelf de vraag: Wat is míjn levensstijl?
Wat maakt me blij en wat voel ik daar bij? Wat inspireerde me?
En wie hebben daar een bijdrage aan geleverd?
Ik moest denken aan een paar weken terug doen iemand aan mij vroeg:
‘Stop je als voorzitter van KBO? Groot gelijk, ga nou maar eens genieten’.
Ik dacht: ‘Genieten… ik heb genoten van de KBO en ik was ook vaak blij!’
Deel uitmaken van een bestuur is mijn stijl geworden, om naast ons gezin en werk een eigen invulling te hebben.
Ik ben beïnvloed door mijn vader. Hij leerde ons mede verantwoordelijk te zijn in en rond de wereld om ons heen. Al jong ben ik begonnen bij de KPJ in Budel en later bij KPJ Kring Eindhoven.
Toen we 1972 in Zeeland kwamen wonen, werden we met een aantal buurvrouwen lid van de KVO en ook daar heb ik mijn steentje aan mogen bijdragen. Later in Kring Uden van de KVO en op gewestelijke niveau. En tussendoor kwamen er allerlei klusjes, want ik vond veel dingen leuk, omgaan met en onder de mensen zijn. Ik had ook veel energie en kon creatief met de tijd omgaan.
Toen het bestuur van de KBO hoorde dat de KVO in de kring stopte, kwamen Arnold Zeegers en Arnold van Zeeland vragen of het voorzitterschap van de KBO iet voor mij was.
Daar moest ik toch wel over nadenken. Ik was zolang met vrouwen actief geweest en dan nu met ouderen. Ik was pas 63 jaar toen.
Arnold stelde voor: Word maar lid en draai een jaar mee in het bestuur en dan hebben we het nog wel eens over.
Na een jaar kwam hij weer met de vraag, want hij wilde echt stoppen. Hij zei: ‘doe het maar, dan word jij de eerste vrouwelijke voorzitter van de KBO in Zeeland’. Daar raakte hij een gevoelige snaar. Ik, die al jaren steeds vrouwen stimuleerde dat we ook op veel terreinen mee konden doen en kansen moesten nemen, kreeg zelf een kans bij de KBO.
En onze Jan zei toen: ‘Doe dit laatste project ook naar maar’.
En dat project sluit vandaag ik af.
En ik probeer zeker ook van de komende periode te gaan genieten.
