TOESPRAAK NIEUWE VOORTZITTER JOS DEKKERS
Allereerst wil ik jullie bedanken voor het vertrouwen om jullie voorzitter te zijn van de KBO. ik wil me even voorstellen.
Ik ben Jos Dekkers, zoon van Harrie Dekkers en To/Tonia Bongers uit Langenboom, getrouwd met Marja van Casteren uit Schaijk. Mijn schoonmoeder Miet van Casteren, 94 jaar, woont nog zelfstandig in Schaijk. Heeft een grote bloementuin, daar ben ik vaak te vinden, mocht ik niet thuis zijn. Ik heb 44 jaar gewerkt in de psychiatrie. 22 jaar op Coudewater in Rosmalen en 22 jaar in de GGZ in Oss. 2 Kinderen. Emma is 23 jaar en studeert nog. Heeft haar studie bijna afgerond. Tim, werkt als elektricien in Uden en is bezig met zijn afronding van zijn opleiding.
Verder ben ik vrijwilliger actief bij Festilent.
Sinds een jaar ben ik bestuurslid van de KBO.
Hiervoor werd ik gepolst of ik interesse had om bestuurslid te worden. In het begin heb ik getwijfeld maar toch ben ik akkoord gegaan.
Samen met Corry de Groot zijn wij als bestuursleden aangetreden. Wat mij van het begin het meeste is bijgebleven, is dat er zoveel georganiseerd wordt voor de Zeelandse ouderen, dat heeft mij nieuwsgierig gemaakt, er ging een wereld voor mij open.
Wanneer niet betrokken bent met de KBO heb je vaak geen enkel idee van wat zijn allemaal doen. Ik moet zeggen dat ik me daar ook niet in verdiept heb. Dit zie ik ook bij mensen uit mijn omgeving die de KBO nog niet kennen. De leeftijd zal hier wel mede een rol spelen!!
Het eerste jaar in het bestuur heb ik nodig gehad om mij te oriënteren op, waar de KBO op dit moment allemaal voor staat. Ik maakte kennis met verschillende lezingen, o.a. over: de digitale weerbaarheid, het levenstestament, de uitstapjes met de Betuwe Express, de 80 jarige plus dag, en de wekelijkse activiteiten zoals koersbal, country dansen, bridgen, fietsen en biljarten enz. Eigenlijk te veel op allemaal op te noemen. Wat mij het meest opviel, is de behoefte om bij elkaar te zijn, elkaar te ontmoeten, met elkaar te praten, of zomaar te kletsen. Soms kostte het Antoinet moeite om de zaal stil te krijgen, als er weer aandacht moest zijn voor het onderwerp. Voor mij werd steeds duidelijker dat de behoefte om samen te zijn erg groot is, zeker voor degene die niet meer zo gemakkelijk de deur uit komt.
Toen Antoinet mij vroeg of ik interesse had om de voorzitter te worden van de KBO was ik verbaasd. Daar had ik even geen rekening mee gehouden. Ook de andere bestuursleden reageerde enthousiast, (als zij daar maar geen spijt van krijgen). Ik heb ingestemd omdat commitment, verbinding zoeken wel erg belangrijk is in het leven want ook ik vind het leuk en ben geïnteresseerd om bij en onder mensen te zijn, een praatje te maken, kennis op te doen en soms wat te “dollen”.
Antoinet heeft bij haar aantreden een kaars als symbool voor licht en warmte gekozen, ik sluit mij daar bij aan maar wil daar ook iets aan toevoegen.
“Een kompas”. Waarom een kompas? De kompas staat symbool voor:
-Ergens de juiste richting aan geven,
-je doel bereiken,
-om samen te komen op het zelfde punt,
-om moeilijkheden te overbruggen, om verbinding te zoeken.
Specifiek voor de Zeelandse senioren: om het welzijn te verbeteren te verhogen.
Daar wil ik graag voor gaan staan, mijn best voor doen. Ik weet dat ik dit niet alleen hoef te doen, samen met alle andere bestuursleden, en alle anderen die zich op de een of andere manier inzetten voor de KBO, wil ik dat proberen te realiseren.
Dank je wel.
